Egostrippen e-Card versturen

Verstuur gratis een
inspirerende eCard

Hi schat, ik ben bijna dood!

Hi schat, ik ben bijna dood!

Wie rijdend gaat appen neemt slechts de verantwoordelijkheid om anderen en zichzelf ernstig te verwonden. Dat is niet doodgewoon, dat is gewoon dodelijk.

Voor het geven van presentaties en trainingen reis ik door het hele land. Onderweg zie ik dagelijks tientallen automobilisten met een smartphone in hun hand, bellend en append. Ik zie het aan hun hoofd, dat steeds omhoog en omlaag gaat, aan hun wisselende snelheid en hun zwabberende weggedrag.

Ik begrijp het wel: waarom zou je op de weg letten, van muziek genieten of nadenken over de dingen die er in je leven echt toe doen, als je ook gezellig met je vrienden kunt appen over de afspraak van aankomend weekend. Zaterdag, om acht uur? Leuk!

Ja, dit was inderdaad cynisch bedoeld. dat had je wellicht al begrepen. Hoe haal je het in je hoofd om in de auto te gaan appen en hiermee je eigen leven en dat van anderen op het spel te zetten? Ik ben een groot voorstander van het nemen van eigen verantwoordelijkheid, maar wie rijdend gaat spelen met zijn smartphone neemt slechts de verantwoordelijkheid om anderen en zichzelf ernstig te verwonden. Dat is niet doodgewoon, dat is gewoon dodelijk.

Geconditioneerd

Honden worden geconditioneerd met complimenten, knuffels en snoepjes. Ze horen het commando ‘zit’ en gaan zitten, wachtend op een aai. Zo werkt het met mensen ook. Mensen horen ‘ping!’ en ze grijpen direct naar hun smartphone om te kijken en te reageren. Mensen krijgen geen aai, maar ze krijgen wel degelijk een beloning, bijvoorbeeld in de vorm van aandacht, gezien worden, ertoe doen of erbij horen. Ook kan de ‘ping’ van de smartphone angst voor kritiek of afwijzing oproepen. Wat als ik niet direct reageer?

Omdat we nu eenmaal dol zijn op beloningen en graag straffen vermijden, zijn velen zo verslaafd geraakt aan hun smartphone dat ze er zelfs in de auto niet vanaf kunnen blijven. Uit een onderzoek van EenVandaag blijkt dat meer dan de helft van alle automobilisten de smartphone gebruikt in het verkeer. Een ander onderzoek noemt zelfs 89 procent!

Kritiek wuiven typende automobilisten weg met smoezen die ze mogelijk zelf niet eens geloven. Als ik ze zelf ooit confronteer met hun gevaarlijke gedrag, hoor ik dezelfde argumenten als die van drinkende automobilisten: ach, zo nu en dan een appje onderweg kan geen kwaad; iedereen doet het toch; ik ben echt heel handig met mijn telefoon. Ik heb zo’n eigenwijze automobilist weleens een weddenschap voorgesteld: als jij van Amsterdam tot Eindhoven vijf minuten geblinddoekt durft te rijden, betaal ik jouw begrafenis. Vreemd genoeg wilde hij niet meedoen.

Je kunt nee zeggen

Ondanks de smoezen blijf ik optimistisch. Bijna de helft van alle weggebruikers besluit zijn smartphone níet te gebruiken. En ik geloof dat iedereen kan veranderen en zijn smartphone uit kan zetten tijdens het rijden. Je moet niet reageren als er een video van je neefje binnenkomt, je kunt er ook bewust voor kiezen om niet reageren. Je kunt nee zeggen tegen de kortstondige dopamineshot in je hoofd en de sociale druk van je familie, vrienden en collega’s. Uiteraard kost het niet toegeven aan je reflexen extra moeite. Maar is jouw eigen leven en dat van anderen deze moeite niet waard?

Begrijp me niet verkeerd: ik zeg niet dat je van mij niet mag appen in je auto. Van mij ‘moet’ er niets, als jij wilt spelen met je leven dan is dat jouw keuze. Maar app mij dan even dat je de weg op gaat, dan blijf ik binnen en adviseer ik anderen hetzelfde te doen.