Egostrippen e-Card versturen

Verstuur gratis een
inspirerende eCard

Ik vind jou aantrekkelijk!

Ik vind jou aantrekkelijk!

De #metoo-discussie blijft opduiken aan de koffieautomaat. Nog even en niemand durft tussen ‘negen en vijf’ nog te zeggen dat hij een ander aantrekkelijk vindt.

De #metoo-discussie lijkt zich vooral af te spelen in Hollywood en Hilversum. In werkelijkheid is het ook binnen bedrijven het onderwerp van gesprek aan de koffieautomaat. Grensoverschrijdend gedrag, gewoon hier op de werkvloer, dat kunnen we niet tolereren. Toch?

Volgens mij wordt in de #metoo-discussie vergeten dat de mensheid uit zou sterven zonder seksuele toespelingen. Er is altijd iemand nodig die als eerste zegt: ik vind jou aantrekkelijk. Natuurlijk gebeurt dat ook tussen negen en vijf; werk is nu eenmaal een belangrijk deel van ons leven en bij uitstek de plek waar we nieuwe mensen ontmoeten. Laten we van de werkplek vooral geen flirtvrije zone maken.

Een dader en een slachtoffer

Ik verbaas me erover hoe makkelijk het menselijke paringsritueel in de (sociale) media nu wordt versimpeld tot een drama waarin per definitie sprake is van een machtige dader en een machteloos slachtoffer. Waar is de nuance? Alsof jonge werknemers nooit verliefd worden en proberen aan te pappen met hun manager; alsof ambitieuze acteurs hun invloedrijke producer nooit proberen te verleiden. Hoe verwerpelijk is het eigenlijk als een leidinggevende na een vergadering tegen een medewerker zegt: hey schoonheid, ga je vanavond mee een borrel drinken? Ik vind dat de manager hiermee nog geen grens overschrijdt. Een grens kan in mijn optiek pas overschreden worden als deze bekend is. En deze grens wordt gemarkeerd door het ‘nee’ van tenminste een van de partijen. Pas als deze weigering niet geaccepteerd wordt, is er in mijn optiek sprake van grensoverschrijdend gedrag.

Anders dan in de media wordt gesuggereerd, is er geen objectieve, algemeen geldende grens voor het paringsritueel tussen volwassenen. Deze grens bepalen we zelf. Er zijn mensen die het voor hun carrière over hebben om seks met een ander te hebben. Ook zijn er mensen die dit beslist niet willen. Als je weigert in te gaan op de seksuele toespelingen van een invloedrijke regisseur of een manager kan dat ertoe leiden dat je carrière geen vliegende start krijgt. Maar je bent niet verplicht om ja te zeggen, en daarmee jouw grens en die zogenaamde ‘algemene grens’ op te schuiven.

Ik vind dat iedereen naar liefde en seks mag vissen en dat iedereen de vrijheid heeft om daar al dan niet op in te gaan.

Braaf ja zeggen

Een deel van het probleem is dat sommige mensen een ‘nee’ maar moeilijk kunnen accepteren. Een ander deel van het probleem is dat sommige mensen een ‘nee maar moeilijk kunnen uitspreken. Niet iedereen heeft, net als feministe Fay Weldon, het lef ontwikkeld om een ander ‘een klap in het gezicht te geven’ als die jouw grens overschrijdt. Dat is ook niet zo gek. Tijdens onze opvoeding leren we van onze ouders en andere volwassenen jarenlang braaf ja zeggen. We leren vooral te gehoorzamen in plaats van verantwoordelijkheid te nemen. Als we eenmaal volwassen zijn, staan we plotseling voor de uitdaging zelfstandig te worden door onze persoonlijke grenzen te ontdekken en deze bijvoorbeeld aan te geven door nee te zeggen.

Je eigen grenzen ontdekken is niet makkelijk, maar het is in mijn ogen beter dan de grenzen overlaten aan wat ‘de gemeenschap’ ervan vindt. Laten we de #metoo-discussie niet in normatieve kaders gieten. Volgens mij gooien we met het instellen van flirtvrije zones het kind met het badwater weg.

Onze vrije seksuele verworvenheden vormen een groot goed waar veel generaties voor gevochten hebben (en nog steeds voor vechten). Laten we die nou niet afschaffen.

Rick van Asperen is spreker en trainer op het gebied van persoonlijke ontwikkeling.