Egostrippen e-Card versturen

Verstuur gratis een
inspirerende eCard

Merel en Mus

Parabel op basis van het verhaal van Narcissus die zo vol van zichzelf is dat hij niet genoeg van zijn eigen spiegelbeeld kan krijgen. Hij heeft het zó met zichzelf getroffen en is blij dat hij niet zoals de anderen is: mensen waar van alles aan mankeert en op aan te merken valt.

Merel zat 's ochtends aan de rand van de fontein in het park. Als de fontein uit was kon hij zichzelf goed in het water bekijken. Merel was over dat wat hij zag behoorlijk tevreden. ‘Kijk, dit ben ik, ik mag er wezen', dacht hij. En dat was ook zo. ‘Wat mooi zwart! En dan die oranje snavel! Zoals ik fluit, fluit niemand' dacht hij. En de gedachten van Merel gingen hoger en hoger. Hij keek nog eens goed in het water en dacht: ‘Er mankeert eigenlijk niets aan mij. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar Mus. Wat een klein ding, saai van kleur en ze kwettert er maar wat op los. Nee, dan ik!'

Terwijl Merel's gedachten nog hoger vlogen en hij steeds tevredener werd, kwam de parkopzichter het park in en zette de fontein aan. Hij begon plotseling te spuiten en in al die druppels en rimpels in het water was het mooie plaatje ineens weg. Wat zag Merel er toen lelijk uit! Hij vloog beledigd weg.

Maar waar was Mus? Mus was al lang naar de bankjes bij de kastanjeboom gevlogen en zat op een mooi plekje in afwachting van vallende broodkruimels.